harfă

harfă
HÁRFĂ, harfe, s.f. v. harpă.
Trimis de gall, 13.04.2008. Sursa: DEX '98

hárfă v. harpă
Trimis de siveco, 13.09.2007. Sursa: Dicţionar ortografic

HÁRFĂ s.f. v. harpă.
Trimis de LauraGellner, 13.09.2007. Sursa: DN

HÁRFĂ s. f. elem. harpă.
Trimis de raduborza, 15.09.2007. Sursa: MDN

HÁRPĂ / HÁRFĂ s. f. instrument muzical de formă triunghiulară, cu coarde inegale ca lungime şi acordaj, puse în vibraţie cu degetele ambelor mâini. (< fr. harpe, germ. Harfe)
Trimis de raduborza, 06.10.2007. Sursa: MDN

hárfă (hárfe), s.f. – Instrument muzical format dintr-o ramă mare dreptunghiulară pe care sînt fixate coarde puse în vibraţie prin ciupire. – var. harpă. germ. Harfe; var. din fr. harpe. – Der. harpist, s.m.; harpistă, s.f., din fr.
Trimis de blaurb, 14.11.2008. Sursa: DER

Dicționar Român. 2013.

Игры ⚽ Поможем решить контрольную работу

Look at other dictionaries:

  • harfa — hȃrfa ž <G mn ā/ ī> DEFINICIJA glazb. instrument, sastoji se od trokutasta okvira unutar kojeg je napet niz žica nejednake duljine SINTAGMA harfa lutnja glazb. pov. instrument konstruiran 1810, kombinacija gitare i harfe ETIMOLOGIJA njem.… …   Hrvatski jezični portal

  • hȃrfa — ž 〈G mn ā/ ī〉 glazb. instrument, sastoji se od trokutasta okvira unutar kojeg je napet niz žica nejednake duljine ∆ {{001f}}∼ lutnja glazb. pov. instrument konstruiran 1810, kombinacija gitare i harfe ✧ {{001f}}njem …   Veliki rječnik hrvatskoga jezika

  • harfa — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. ż Ia, CMc. harfafie {{/stl 8}}{{stl 7}} strunowy instrument szarpany, składający się z trójkątnej ramy z rozpiętymi na niej strunami, przymocowanej dołem do skośnego pudła rezonansowego; znany już w czasach starożytnych :… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • hárfa — e ž (ȃ) glasbilo trikotne oblike s strunami, na katere se brenka s prsti obeh rok: harfa zveni; igrati harfo / harfa v orkestru / individualen pouk harfe ◊ agr. sirarska harfa priprava za drobljenje usirjenega mleka; muz. Eolova harfa nekdaj… …   Slovar slovenskega knjižnega jezika

  • harfa — ż IV, CMs. harfafie; lm D. harf 1. «instrument strunowy, szarpany, o strunach rozpiętych na trójkątnej ramie; znany już w starożytności» Harfa pedałowa. Utwór solowy na harfę. Grać na harfie. ∆ Harfa eolska a. Eola a) mit. gr. «harfa boga wiatrów …   Słownik języka polskiego

  • harfa — (Ağcabədi, Salyan, Bərdə, Cəbrayıl) ədəbsiz. – Harfa adam söyüş sö:ər (Bərdə); – Arvat, harfa danışma, qonax var (Ağcabədi) …   Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

  • harfa eolska — {{/stl 13}}{{stl 7}} dawny strunowy instrument muzyczny, wydający pod wpływem ruchu powietrza prócz dźwięku zasadniczego tony harmoniczne różnej wysokości, subtelnie współbrzmiące <od imienia gr. boga wiatrów> {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • harfa-harfa — (Ağcabədi) ədəbsizədəbsiz. – Sən harfa harfa danışırsan …   Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

  • hárpã — / hárfã s. f., g. d. art. hárpei/ hárfei; pl. hárpe/hárfe …   Romanian orthography

  • cinghie — CINGHÍE s. v. harpă. Trimis de siveco, 13.09.2007. Sursa: Sinonime  cinghíe, cinghíi, s.f. (înv.) 1. harfă (harpă). 2. dansatoare publică, cinghiasă. Trimis de blaurb, 09.04.2006. Sursa: DAR  cinghíe (cinghíi), s.f. – 1. Harfă. – 2. Dansatoare… …   Dicționar Român

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”